سیاه روشن من

آه از این

         تن

             تن

                   تنپاره دست های تو!

آه ازاین

مو

     مو    

           مو ریسمانه های بافته ات!

این گونه نگاهم را شکار نکن

نتوانم ترا فهمیدن

نتوانم به اقلیم تو سخن گفتن

شاید زنی مست باشم که لکنت دارد!