آرام باش دل هرزه گردمن

شب طولانی است

و در بساط تو ،جز نگاه های مشكوك نيست

                     و دوست داشتن های حبابی

به كوچه ها

به نقش های ديوار

به قلب و تير و امضاء های پوشالی می روم

بايد بگريزم

                           حتی از ردپای تو

مثل گريز ديوانه وار

                           آدم از جزامی

بايددور شوم

آن قدر كه به قدم هايم نرسی

تا غروب

كه چشم هايت دوست داشتنی می شد

آن زمان كه آشنايی ما شكل محزونی از درد می گرفت

تا تلاقی ستاره های بختمان

از شبيه شدن به تو

به دوردست ترين ناكجا می روم

هم پيمان اشباح شب

                       اشتياق دم كرده يك مجنون خواهم شد