نشستن زير سايبان دلخواهت

شمردن روز هاي فرد

                                زوج

و چايي تلخ ...

شير يا خط

آخرين برگ برنده من

پيوستن يا جدايي ناگزير

جاده تمام می شود

تو تمام نمی شوي

و خطوط ريز نوشته هايت

آخرين رماني كه قهرمانت مردانه مرد

را تكميل مي كرد

چقدر

خير و آري گفتن

به سوال مكررت

بيا خورشيد زيبا به سايبان كوچكم

دل كسي را غروب كن

بيا بنوش قهوه ناتمامم را ...

 

تابستان بگذرد

من خوشبخت مي شوم يا خط مي خورم

تابستان بين من و تو

طولاني تراز روز هاي مكررست

نيامدم كه ببازم

نيامدم كه ببري

نيامدم كه هميشه يك روي سكه بمانم

بيا آخرين تفال را چايي تلخ بخوريم

و چشمت راببند

ويراني مرا نبيني

 قمار كردم روی نام تو

و اميدم از روزنه هاي سايبان غروب كرده بود