باید بزرگ شوم

حتی موهایم را کوتاه نکنم

                               ناخن هایم را

و غم های بزرگ زمین را بر دوش کودکی خندان بگذارم

آن قدر انبساط بزرگی باشم

که مغزت را بترکاند

و باور کنی دختری کامل شده ام

دیگر نمی دوم سوی سرسره های اخم هایت

و تاب نمی خورم از لب های آویزانت

و چین های دامنم را به باد نمی دهم

باید بزرگ شوم

آن قدر که کفش های مادرم به پایم شود

دستم به توت های رسیده برسد

و ریشه هایم به آب های زیر زمینی