<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

(چطور فرار كنم؟)

 

چطور فرار كنم؟

كه اول و آخر جاده تويي

روبه رو

        تو

        پشت سر

                   تو

 چشم هايت درون پوستم لانه مي كند

 گوش هايم را مي گيرم تا درد تسخير ترا نشنوم

چطور فرار كنم؟

كه خاك زير پايم جاسوسي ام را مي كند

و درخت ها گوش تيز مي كنند

و تو در قالب آدم هايي كه دوستشان دارم مي آيي

وبه سايه ام دست مي دهي

و من چقدر تنهايم

 

 

/ 1 نظر / 7 بازدید
biskooiet

سلام ساده و روان مینویسی جالبه!..به قول شاعر: آري آری زندگی زيباست زندگی آتشگهی ديرنده پا برجاست..گر بيفروزيش رقص شعله اش در هر کران پيداست..ورنه خاموشست و خاموشی گناه ماست...موفق باشی دوست عزيز..خوشحال ميشم به منم سر بزنی..