بگذار بگو يند

بگذار بگویند
عهد عتیقم
از خاک های شهر سوخته می آیم
ناخن هایم نمی رسند به بلندی مدل سال
نه پلک هایم خط باریک سیاهی
نه لبانم رنگ گل های بهاری
هیچ نداشته باشم
جز نگاه گذرانت
که دلبسته کش بی رمق چادرم
و خنده های گاه به گاهم می شود
/ 20 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محمد حسین فیاض

شاعر ونویسنده ی گرامی ! با سلام وتبریک سال نو به استحضار می رساند که صفحه «هنر وادبیات » سایت «نیزار» درقالب وطرح جدید شروع به کار نموده است. این صفحه ، بنا دارد که با همکاری ودلگرمی شما، آخرین اثر ادبی وهنری شاعران ونویسندگان معاصر را در یک صفحه ی منسجم به نشر بسپارد. لذا تقاضامندیم آدرس این صفحه را در وبسایت خویش ثبت نموده و به دیگر دوستان شاعر ونویسنده ی که افتخار آشنایی شان را نداریم ، نیز سفارش نمایید تا در معرفی شاعران وداستان نویسان معاصر وثبت وبلاگ شان در این صفحه نقش داشته وبا نقد ونظر خویش در جهت پربار شدن آن سهیم شوید. http://www.nayzar.com/news/index.php?do=cat&category=02

فاطمه سرخابی

هم نام عزیزم به سلامت باشی واقعا سایت عالی واستعداد خوب دارید. ازمن هم سری بزن. تشکر

بصيربيگزاد

بگذار بگويند، صفحه تنهاياهيهاي خواهري از نسل خورشيد است چقدر زيبا و عالي طراحي شده است. گفتار روزهاي تنهاي ودرد دل يك دريا دل. وقت كرديد از ما هم يك سر بزنيد.

امان

عالی بود گونه هايت دوخوشه ی رسيده ی انگور عوض کن ديگر به اميد شعر های اينگونه

رحيمه

نه بابا اينطوری هاست. شعر قشنگی بود موفق باشی

ديوانه

بگذار تا بگريم چون ابر در بهاران .. از سنگ و ناله خیزد روزی و داع یا ران در اين جهان هيچ چيز مثل اب نرم و انعطاف پذیر نیست مو فق با شید